ΓΙΑΤΙ

ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ

Επιτρέψτε μου σύντομα να σας εξηγήσω τί κρύβεται πίσω από αυτήν μου την απόφαση….
Υποθέτω πως οι περισσότεροι συμφωνούμε πως στη λαίλαπα της ημιμάθειας, της προχειρότητας, της κακώς εννοούμενης συναδελφικότητας, της παράφορης καταπάτησης της νομιμότητας, του βολέματος και της επικράτησης του «δεν-βαριέσαι-βρε-αδερφέ» οφείλει κανείς να αποστρέφει το βλέμμα και αν μπορεί να αντιδράει εντόνως και επιμόνως!
Σε ό,τι αφορά τα παραπάνω η κατάσταση αφενός δεν ήταν ποτέ επαρκώς ανεχτή στη χώρα μας τα τελευταία τουλάχιστον 30 έτη, αφετέρου επιδεινώνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης τείνει να παγιωθεί ως φυσιολογική η επικράτηση των απαίδευτων, των μέτριων και των φυγόπονων, εξοστρακίζοντας κάθε ικανό κομμάτι της κοινωνίας εκδιώκοντάς το άμεσα ή έμμεσα και οδηγώντας το σε μαρασμό.
Από τις προσλαμβάνουσες που έχω αποκτήσει κατά την παραμονή μου στο εξωτερικό, τόσο ως φοιτητής σε προπτυχιακό και μεταδιδακτορικό επίπεδο, και αργότερα ως εργαζόμενος σε ένα από τα σπουδαιότερα πανεπιστήμια της Γερμανίας, αλλά και λόγω των συχνών επαγγελματικών ταξιδιών σε 4 ηπείρους σε πάνω από 25 χώρες τα τελευταία 5 έτη, έχω την πικρία πως ενώ βλέπω τις λοιπές χώρες να προοδεύουν, ακόμα και όταν έχουν σημείο αφετηρίας πολύ υποδεέστερο της δικής μας, δεν συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα.

Ουδέποτε υπήρξα μέλος άλλου κόμματος ή φορέα, όμως αυτή τη φορά δεν ήταν δυνατόν να μην συμπράξω με τη Ζωή, καθώς στο κάλεσμα ανθρώπων ικανών και προδήλως έντιμων οφείλει κανείς να ακούει προσεκτικά και να συμμετέχει όπως μπορεί.

Μέχρι πριν λίγο καιρό ανήκα στη «σιωπηλή πλειοψηφία» που δεν αντέχει την ημιμάθεια, την προχειρότητα, την κακώς εννοούμενη συναδελφικότητα, την παράφορη καταπάτηση της νομιμότητας, το «βόλεμα» και το «δεν-βαριέσαι-βρε-αδερφέ».
Αλλά όχι, πιά! Δεν δέχομαι να σιωπώ σε αυτά και για αυτό με τιμή δέχθηκα εξαρχής το κάλεσμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο σχηματισμό της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, αλλά και τώρα στη συμμετοχή μου στο «ψηφοδέλτιο» αυτής με κύρια στόχευση την προαγωγή της δικαιοσύνης και αξιοκρατίας σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας και την προαγωγή των βέλτιστων λύσεων για τους πολλούς και της αριστείας για τους ικανούς. Προσδοκώ να παραλάβει η νέα γενιά μια χώρα καλύτερη από ότι η δική μου, και φυσικά μια χώρα δικαιότερη, παραγωγικότερη, φιλική προς τον πολίτη και με όραμα στο μέλλον, βασισμένη  στις αρχές της ισότητας, της ισονομίας και της συνεργασίας.
Υ.Γ. Φυσικά χωρίς κρυφούς οικονομικούς υποστηρικτές, παρά μόνο με την οικονομική ενίσχυση των μελών, υποστηρικτών και φίλων της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ελπίζω να κατάφερα να σας πείσω για την επιλογή μου, και τώρα «σταυρώστε» με είτε στο ψηφοδέλτιο είτε με τα θετικά/αρνητικά σχόλιά σας.

Με τιμή,
Μιχάλης Χουρδάκης
Επίκ. Καθηγητής
Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Δεν κοιτάμε ούτε αριστερά ούτε δεξιά ΜΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ